Sloop als inspiratie

De sloop van Vlek 18 moet medio december 2015 klaar zijn.
Fotograaf: © Alfred Heeroma
De sloop van Vlek 18 is in volle gang. De bedoeling is dat deze tegen het einde van dit jaar klaar is. Dan kan er worden begonnen met de nieuwbouw van de 37 nieuwbouw woningen. Dit zijn grondgebonden huurwoningen in de sociale sector. De huidige planning is dat in het derde kwartaal van 2016 de eerste bewoners er in kunnen trekken.

Met de sloop verdwijnt er ook een stukje geschiedenis. Dit inspireerde 2 buurtbewoners tot een creatieve weersspiegeling.





Voltastraat 115

Daar waar ik geboren ben als jongste van de vijf, staat nu een bulldozer.
Ik zie mijn huis vallen, beetje bij beetje, brok voor brok.
Bijna teder worden de balken door een grijper op het puin gevleid.
Onder het dak wordt het huis langzaam uitgehold.
De portiekflat waar mijn moeder tussen de koffie en het mariakaakje, mij in tien minuten op de wereld zette. Zo'n beetje tussen neus en lippen door.
De flat waar je op elkaars kinderen lette.
Op zaterdagmiddag gingen alle kinderen van de hele flat bij mijn moeder in de teil en dan door naar een flat beneden, waar er televisie was.
En moeder maar sjouwen. Eerst het onderstel van de kinderwagen naar beneden, dan de bak en dan de baby.
Het dak kraakt stort in slow motion naar beneden, Het kraakt ook in mijn lijf, alsof het huis een levend ding is waar ik mee mee voel.
Raar is dat.
Nu wordt het trappenhuis zichtbaar.
Mijn zusje wilde oefenen in mij vasthouden, zodat ze me de kerk in kon dragen als ik gedoopt werd.
Ze struikelde op die trap, zodat we alle betonnen treden voelden. Het was een lange trap.
Maar een jaar heb ik er gewoond. Ik weet het niet eens meer. En toch is het raar dat het jaren vijftig huis van mijn moeder nog bestaat en het huis uit de 17e eeuw van mijn vader ook.
Kunnen we niet meer voor de eeuwigheid bouwen?

Selma Kromhout.



Onbewogen, de laatste van de rij.
Alsof, even nog een laatste blik
verstild, tot ook zij...

Afgebroken, de straat voorbij.
Alsof, een echo een laatste klank
verstild, tot ook zij...

Afgesloten, de tijd verglijd.
Alsof, een foto een laatste beeld.
verstild tot ook zij...

Straten zijn als mensen soms,
met een eigen naam, een gezicht.
mensen die hen kende en in hen woonde.
Verstild tot ook wij...

Vertrokken.

Franko Kouwenberg


Auteur:  Alfred Heerma  Datum:  dinsdag 01 december 2015 
Bron:   Boschveld Beweegt



Reageren
Uw naam: *
E-mail: *
Reactie:
Controle: vul 619 in

* Verplicht, mail komt niet op site

U kunt reageren op dit bericht


Er zijn 1 reacties:
______________________________________________________________________________